Achtergrond
Een zoektocht naar welzijn voor paarden
Ik heb altijd van paarden gehouden. Als kind had ik mijn eigen pony, en later twee paarden. Maar toen mijn eerste paard Vince ernstig ziek werd, veranderde dat mijn kijk op paarden volledig. Ik realiseerde me hoe weinig ik eigenlijk wist over de gezondheid van paarden. Ik voelde me machteloos — en ook de dierenarts wist geen raad.
Dat moment werd een keerpunt. Ik besloot dat ik meer wilde leren en echt iets voor paarden wilde betekenen. In de jaren die volgden werd ik craniosacraal therapeut, iriscopist en Trust Technique Practitioner. Daarnaast verdiepte ik me in paardenvoeding, lymfedrainage, kinesiologie en natuurlijk bekappen. Het is een leerproces geweest van vijftien jaar.
Craniosacraal therapie speelde een belangrijke rol, maar ook andere veranderingen bleken van waarde. Soms was het iets eenvoudigs als een aanpassing in het voer, of het advies om naar een gezondere plek te verhuizen — kleine veranderingen die samen een groot verschil maakten.
Later begon het me steeds meer op te vallen hoe diep de band is tussen mens en dier — zo diep dat ook de relatie met de eigenaar invloed kan hebben op de gezondheid van het dier. Dat opende mijn ogen. Het was een wederzijdse uitwisseling, iets wat je niet zomaar met therapie of voeding oplost. Zelfs als alles ‘klopte’, bleef die onderlinge dynamiek bestaan. Toen kwam de Trust Techniek op mijn pad — en opnieuw voelde dat als een keerpunt.
Stilte als brug tussen mens en dier
We leven in een tijd waarin onze relatie met dieren steeds vaker ter discussie wordt gesteld — niet alleen als het gaat om de bio-industrie, maar ook over hoe we omgaan met paarden en huisdieren.
De afgelopen vijftien jaar zijn voor mij vormend geweest. Ik heb niet alleen mijn plek in de paardenwereld opnieuw moeten vinden, maar ben uiteindelijk ook gaan inzien dat die plek daar niet meer ligt. Ik ben opgegroeid in die wereld, was zo’n paardenmeisje dat elke dag in het zadel zat — maar me niet echt verdiepte in mijn pony, of later mijn paarden.
Alles veranderde toen ik begon met het behandelen van paarden met craniosacraal therapie. Er ging een nieuwe wereld voor me open, waarin ik voor het eerst begon te luisteren. Gaandeweg werd ik me steeds bewuster van de mentale en fysieke impact die het houden en rijden op paarden heeft.
Het leven en werken met een kudde in Zuid-Afrika heeft me nog meer geleerd. Ik zag hoe paarden diepe familiebanden hebben en hoe onafhankelijk ze zijn wanneer ze de vrijheid krijgen om hun eigen leven te leiden. In het begin maakte ik me nog zorgen — er kan natuurlijk altijd iets gebeuren als ze vrij rondlopen. Maar juist doordat ze in een kudde leven, blijkt hun herstelvermogen bijzonder groot — vooral wanneer ze vrij zijn van constante stress en menselijke bemoeienis.
Mijn reis via craniosacrale therapie en de Trust Technique heeft me diep respect geleerd voor paarden—en voor alle dieren. Mijn werk is gebaseerd op de overtuiging dat dieren voelende wezens zijn met een eigen stem, en dat echte verbinding begint met echt luisteren en hen de vrijheid geven om zelf te kiezen. Gaandeweg ben ik me steeds bewuster geworden van diepgewortelde menselijke gewoontes rond controle, dominantie en wat het betekent om een dier te “trainen” of te “bezitten.” Ik heb geleerd dat healing niet alleen ontstaat door de handeling van een therapeut, maar door een ruimte te scheppen waarin vertrouwen, stilte en vrijheid ontstaan.
